Bilal-i Habeşi R.A

3

 

Bilâl bin Rebâh radıyallâhü anh hazretleri, Muhâcirlerdendir. “Bilâl-i Habeşî” ismiyle meşhur olmuştur. Ebûbekr-i Sıddîk hazretlerinin Mekke’de iken satın alıp âzâd ettiği Müslüman kölelerdendir.

Resûlullâh Efendimiz’in (s.a.v.) hazinedârı ve müezzini idi. İlk ezân okuyan ve kâmet getiren odur. Cebrail aleyhisselâm: “Yâ Resûlallâh, Allâhü Teâlâ bu Habeşli kulunun sesini sever” buyurmuştur.

Bedir, Uhud ve bütün gazâlarda Peygamberimiz’in yanında bulunmuştur. Resûlullâh Efendimiz’in (s.a.v.) her hizmetini görür, bir an yanından ayrılmazdı. Resûlullâh’ın (s.a.v.) vefatından sonra cihan başına dar geldi, Medine’de duramaz oldu. Hz. Ebûbekir’den izin alarak Şam tarafına gitti.

Bilâl hazretleri, Şam tarafında iken rüyasında Resûl-i Ekrem (s.a.v.): “Yâ Bilâl! Bu cefâ nedir, beni ziyâret edeceğin vakit gelmedi mi?” diye buyurmuş. Bilâl-i Habeşî (r.a.), gayet hüzün ve korku ile uyanmış. Hemen devesine binip tek başına çölleri yararak Medine-i Münevvere’ye vardı ve Peygamberimiz’in pâk kabrinin toprağı üzerine kapanıp ağlamakta iken Hasan ve Hüseyin hazretleri çıkagelmişler. Bilâl (r.a.), hüzün ve hasret ile ağlayarak onlara sarılınca: “Ya Bilâl! Senin Mescid-i şerîfte Resûlullâh’a okuduğun ezanı işitmek isteriz” dediler. Resûlullâh’ın zamanında ezan okuduğu yerde durup: “Allahü Ekber” deyince Medîne yerinden oynadı. “Eşhedü en lâ ilahe illallah” deyince Medine çalkandı, “Eşhedü enne Muhammeden Resûlullah” deyince, Resûlullâh dirilmiş diyerek bütün halk sokaklara çıktı. Resûl-i Ekrem’den sonra Medine’de o kadar ağlayış görülmemişti. Hazret-i Bilâl de hayrette kaldı, ezanı tamamlayamadı.

Hicretin 20. senesinde 60 yaşını geçmiş olduğu halde Şam’da vefât etmiş ve Bâbüssağîr yahut Haleb’de Bâbü’l-erbaîn kabristanına defnolunmuştur. Mersin’in Tarsus kasabasında da makâmı ziyâretgâhdır. Radıyallâhü anh.