İbrâhîm Aleyhisselâm’ın evlatları

3

 

İbrâhîm Aleyhisselâm’ın hanımı Sâre’nin hiç çocuğu olmamıştı. Hz. Sâre bundan dolayı Hâcer adındaki câriyesini kocasına bağışladı. Ondan İsmâil Aleyhisselâm doğdu.

Bu sefer Sâre çok üzülüp kederlendi. Cenâb-ı Hak ona inâyet etti, ihtiyarlık çağında, Hz. İshâk Aleyhisselâm’ı dünyaya getirdi.

Sâre vâlidemiz, Hâcer ile oğlu İsmâil’i kıskanınca İbrâhim Aleyhisselâm’a “Bu diyârdan ırak olsunlar!” diye ayak diredi. İbrâhim Aleyhisselâm çâresiz kaldı. Bunun üzerine Hâcer ile İsmâil’i aldı; Mekke’ye götürüp orada bıraktı. Cürhüm kabîleleri o vakit Mekke civârındaydılar. Hz. İsmâil (a.s.) onlarla yakınlık kurdu ve onlardan kız aldı. On iki çocuğu oldu.

Ondan sonra Cenâb-ı Hakk’ın emriyle Hz. İbrâhim (a.s.), Mekke’ye gitti ve Hz. İsmâil (a.s.) ile birlikte Ka’be-i Şerîfe’yi yeniden bina ettiler.

İsmâil Aleyhisselâm, Yemen ve Amâlika kabîlelerine peygamber gönderildi. O vakit Amâlika kabîleleri Arap yarımadasının Şam tarafında otururlardı.

Sonra Hz. İsmâil’in oğulları ve torunları çoğaldı ve etrafa yayıldı. Nereye vardılarsa gâlip oldular ve îmân etmedikleri için Amâlika’yı o topraklardan sürüp çıkardılar.

Hz. İbrâhim (a.s.) vefât edince yerine İshâk Aleyhisselâm geçti. Onun iki oğlu oldu. Bunların biri Ays, diğeri Ya’kûb idi.

Ays, amcası İsmâil Aleyhisselâm’ın kızı ile evlendi ve ondan çok çocuğu oldu. Onlar da çoğaldılar ve Dimaşk (Şam) tarafına sahip oldular.

Hz. Ya’kûb (a.s.) babası Hz. İshâk Aleyhisselâm’ın vefâtından sonra peygamber oldu. Atasının yurdu olan Ken’an ilinde kaldı. Onun da o diyârda çocuk ve torunları çoğaldı.

Ya’kûb Aleyhisselâm’ın lakabı İsrâîl idi. Onun için oğullarına ve torunlarına Benî İsrâil (İsrâil oğulları) denir. (Kısas-ı Enbiya)