Ruhlar aleminde tanışan dünyadada tanışır

 

Resûlullâh Efendimiz (sallallâhü aleyhi vesellem) buyurdular ki:

“Ruhlar, bölük bölük askerler gibidir. (Ruhlar âleminde) birbiriyle tanışanlar (dünyada da) tanışıp kaynaşırlar, tanışmayanlar da anlaşamazlar.” (Sahîh-i Müslim)

Bâzı âlimler, bu hadîs-i şerîfi şöyle îzâh ederler: “Allâhü Teâlâ ruhları yarattı ve onları dağıttı. Bunlar, Arş’ın etrafında dolaştılar. Orada hangileri birbirleriyle birleşip anlaştı ise, dünyâda da karşılaştıklarında birbirlerini severler.”

Resûl-i Ekrem Efendimiz (sallallâhü aleyhi vesellem) hadîs-i şeriflerinde buyurdular ki:

“Ruhlar, bölük bölük askerler gibidir. Havada karşılaşır ve birbirlerini kokularından bilirler.” (T., el-Mu‘cemü’–Kebîr).

“İki mü’minin ruhları o âna kadar birbirlerini görmediği halde bir günlük yoldan buluşurlar.” (Müsned-i Ahmed)

“Bir meclisde yüz münâfık ve bir mü’min bulunsa, o meclise sonradan gelen mü’min, mü’minin yanına; bir mecliste yüz mü’min ve bir münâfık bulunsa, oraya gelen münâfık, münâfığın yanına oturur.” (Şuabü’l-ımâr)

Mekke-i Mükerreme’de, sözleri ile kadınları güldüren bir hanım vardı. Onun gibi bir kadın da Medîne-i Münevvere’de bulunuyordu. Mekke’deki kadın Medîne’ye geldi, Hz. Âişe (radıyallâhü anhâ) vâlidemizi ziyâret etti ve konuşmaları ile Hz. Âişe’yi de güldürdü. Hz. Âişe (r.anhâ), nerede müsafir olduğunu sordu, kendi gibi güldürücü olan kadında müsafir kaldığını söyledi. Bunun üzerine Hz. Âişe, “Ruhlar bölük bölüktür” hadîs-i şerifini okuduktan sonra: “Resûl-i Ekrem, sözünde sâdıkdır” dedi.(İhyâu Ulûmiddîn)