Savaşın kazananı yoktur

2

 

Gençken ölüm uzak gelir insana,ölüme meydan okursun. Bir bakarsın ömür geçmiş. Bu defa ölüm başlar sana meydan okumaya ve sonunda hep kazanan ölüm olur hayatta.. Sahip olduklarınızdan verdiğinizde, çok az şey vermiş olursunuz; Gerçek veriş, kendinizden vermektir. Çünkü sahip olduklarınız, yarın ihtiyacınız olabilir diye saklayıp koruduğunuz şeylerden ibaret değil mi? Babalar çocuklarına ne vermiş ise sahip olduklarından değil kendilerinden vermişlerdir.

Bunun hesabi mahşere kalmasn allhm bize bu dünyadaki adeletini göster.. Bu yaşatanlar da ciğerlerine kadr çeksin bu acıyı mahşerde vericekleri hesabn hic olmazsa birazini vurda da versinler. Kiymasinlar artık canlara dokunmasinlar artık garibanlara ceksinler kirli ellerini onların bi lokma ekmeginden. Yaşatmasnlar bi anaya babaya bu zulmu can nasıl dayansın yürek nasil dayansın bu aciya. Gün yüzü gormesinler çocuk yarınlarini çalanlar! Gün yüzü gormesinler sana bu zulmu yapanlar!!

Savaşın kazananı yoktur hep kaybedeni vardır. Savaş arkada gözü yaşlı anneler babalar ve çocuklar bırakmaktir. Bir babanın evladını kaybetmekten doğan acısını hangi lezzetler zevkler sildirebilir ki. Ya bir annenin evlat acısını anlatmaya hangi lugat kifayet eder. Hele yetim kalan bir çocuğun elemini ızdırabını hangi maddi imkanlar o elemi kapatabilir. Işte bu yüzden savaşın hep kaybedeni vardır kazananı yoktur. Olan ve bitmeyene bakıyorum. Sanki insanlığımızın fişi çekilmiş. Ölüm üzerinden birbirini dövmeye, yenmeye meraklı ne çok ölümlü var malesef.