Tolga Burakay – Gel Bak

Boşluklar girer çıktığın kapılardan
Yüzümde patlar denizinden kopanlar
Hep aynı bekleyiş
Ah hep aynı bozuk saat
Savrulur gider rüzgarında kalanlar
Çaldığım kapılar açılmıyor
Çarptığım duvarlar yıkılmıyor
Gel bak
Yine uykusuz
Yine sebepsiz bitimsiz günlerdeyim
Ben hala sensiz bilinmez yerdeyim
Yine sebepsiz yine kimsesiz çelimsiz düşlerdeyim
Ben hala sensiz bilinmez nerdeyim
Yıkık dökük kırık ıssız hayatlar
Kaybolmuşlar gibi hep geçmişi yoklar
Gölgeler geçer loş ışıklardan
Anlaşmışlar gibi bu derin hüznü saklar
Çaldığım kapılar açılmıyor
Çarptığım duvarlar yıkılmıyor
Gel bak
Yine uykusuz
Yine sebepsiz bitimsiz günlerdeyim
Ben hala sensiz bilinmez yerdeyim
Yine sebepsiz yine kimsesiz çelimsiz düşlerdeyim
Ben hala sensiz…
Gel bak
Yine uykusuz
Yine sebepsiz bitimsiz günlerdeyim
Ben hala sensiz bilinmez yerdeyim
Yine sebepsiz yine kimsesiz çelimsiz düşlerdeyim
Ben hala sensiz bilinmez yerdeyim
Yine uykusuz
Yine sebepsiz bitimsiz günlerdeyim
Ben hala sensiz bilinmez yerdeyim

error: Content is protected !!